Dunedin

Donderdag, 12-02-2015

Vandaag van Waipola naar Dunedin. In Waipola was helemaal niets te beleven wat ook eigenlijk wel eens goed was, wat van hot naar her rennen ook al is het nog zo leuk kan op den duur best vermoeiend zijn. Afijn heel rustig dus, behalve de eigenaar waren wij de enige bewoners van dit kamp. We hebben daardoor heel lang geslapen en vertrokken pas om 10 uur in een beetje druilerig weer richting Dunedin. Het landschap is hier zo mooi dat zelfs het druilige weer dit niet kan versluieren en na een uurtje staan we aan de kust van Taieri Mouth waar de rivier, zal de Taieri zijn, de zee instroomt het ziet er weids en verlaten uit, iemand heeft er van wrakhout een hut gemaakt, erachter groeien grote pluimen van een plant die we nog niet eerder gezien hebben. 
Na een tijdje verder te hebben gereden, zien we aan de weg eeniaanduiding van "tunnel Beach". Even kijken wat het is. Een grote verrassing, eerst kun je naar beneden lopen en naar boven naar de kliffen kijken, maar er gaat ook nog een trap door de berg zodat je helemaal op het strand uitkomt en zo naar de overhangende kliffen kunt opkijken . Een machtig gezicht! En de klim terug was weer lekker als tegen hanger voor het vele autorijden, wat je moet doen als je veel wilt zien.
Door naar Dunedin, althans de buitenwijk St Kilda, waar we een leuke camping gevonden aan het strand met directe busverbinding naar Dunedin centrum. Ideaal!
Iemand op deze camping is erg creatief want alle gebouwen van de camping zijn prachtig en soms heel grappig beschilderd. Maar ondanks deze leuke omgeving besluiten we direct de bus naar de stad te nemen, want in Dunedin is enorm veel te zien. We gaan naar het Octagon, een 8hoekig plein in het centrum met historische gebouwen,o.a. de St. Paul en het beeld van Robert Burns. Daar eten we een hapje bij de Bunt en kijken onderwijl Dunediners en ander volk, An neemt heel snel een kijkje in een Galerie wat een heel museum blijkt te zijn. Dan lopen we naar het station een prachtig gebouw, wat nu meer als museum gebruikt word omdat er maar 2 treinen rijden voor toeristen, wat naar ons idee veel te weinig is. We informeren gelijk even naar de trein van Christchurch naar Arthurs Pass en die bleek al volgeboekt, weeeh!
De botanische tuinen schijnen hier ook erg mooi te zijn dus daar wandelen we "even" naar toe. Maar wat op de kaart vlakbij lijkt, is in de praktijk toch wat verder, we vergeten wel eens dat de steden hier in Nieuw Zeeland erg ruim opgezet zijn. Dus na anderhalf uur komen we op ons tandvlees bij de botanische tuin waar we gaan.....wandelen. Gek genoeg loop je zo tussen de bomen door veel makkelijker een end weg dan in een straat, hebben jullie dat nu ook?
De botanische tuinen zijn prachtig groot en waarschijnlijk ook best oud, we zien hier ook enorme bomen staan, ook vind je er volières met inheemse vogels. Terug lopen we langs de campus en door de studentenwijk, duidelijk herkenbaar door de teiltje s lege bierflessen in de tuin, gescheurde gordijnen en open voordeuren waar muziek uitkomt. Ook de jongelui houden hier van oude muziek, in de stad hebben we een paar keer 4 jonge knullen in een oude bak raampje open en het nummer van "great balls of Fire", de oudere jongeren onder jullie moeten dat ook kennen, schallend uit de speakers.
Het studenten leven; in mijn volgend leven ga ik hier biologie studeren, lijkt me wel wat.
S'avonds gaan we nog even naar het strand, met de heetgelopen voeten in de zee, koud! Zitten we hier vlakbij de koude Golfstroom uit de zuidpool? Het zal wel aan ons liggen, verderop zien we 3 jongens surfen, ze zijn (nog) niet bevroren. Een andere man heeft een gesprek met de meeuwen. Ze luisteren aandachtig.