Golven
1 februari 2015 - Hokitika, Nieuw-Zeeland
Zondag, 01-02-2015
De zondag doet zijn naam geen eer aan, regen, maar dat is niet erg we zijn het toch gewend, en NieuwZeeland word er weer mooi groen van.
We gaan op pad naar de Pancake's en de Blowhole's, het is niet ver rijden en bij aankomst staat ons een verrassing te wachten.
Een soort van pannekoekenhuis en, .........een bus met chinezen, toeristisch dus.
Ze hadden zelfs hun eigen bus meegenomen met Chinese belettering!
Maar die "Pancake's , gelaagde rotsen in alerlei grillige vorming waar de branding met kracht doorheen buldert en spuit  (Blowhole's ) is iets wat we wel willen zien, het is indrukwekkend en erg mooi wat de natuur maakt.
We rijden verder naar het zuiden en maken een tussenstop in Greymouth.
De ergste regen is inmiddels opgehouden en we zitten heerlijk met een café latte op een terrasje. Even later schuiven 2 Nederlanders aan, ze komen uit Den Haag en zijn dus bijna buren. Zelf reisden ze met een personenwagen, en af en toe een trein, en vertelden dat de treinreis naar Christchurch echt de moeite waard is en Christchurch zelf ook, zit nog in 't verschiet voor ons.
We vinden in Hokitika een leuke camping en in dit kleine dorp blijkt zelfs op zondag van alles te doen te zijn. Iemand uit het dorp vertelde dat ze al 17 jaar lang een festival hadden waarbij er van aangespoeld wrakhout kunstwerken werden gemaakt. Iedereen die zin had kon meedoen. Vorig jaar hebben de kinderen huisjes voor de pinguïns gemaakt die hier voorkomen (maar die we helaas nog niet gezien hebben). De mooiste dingen gezien!
We lopen naar de monding van de rivier Hokitika, eigenlijk zijn het 3 rivieren die bij elkaar in zee uitkomen.
We spreken een visser, hij had nog niet veel gevangen, later bleek waarom.
Vroeger viste hij in de Milford Sound, vertelde hij, en daar ving hij veel, heel veel, maar dat mag tegenwoordig niet meer, is allemaal beschermd en geregeld.
We lopen verder, en we worden terug geroepen door de visser.
Nu blijkt waarom hij niets ving. Er is een professional aan het vissen, een zeehond, en ja daar kun je niet tegen op.
Daarna een hapje gegeten bij Stumpers, wat in het Engels vermoedelijk wel een andere betekenis heeft dan in het Nederlands, ik bedoel, zo noem je je eettent toch niet! Helaas hadden ze daar geen Weka met pindasaus, maar wel ander eetbaar spul. Tja en als je dan met je volle buikje over het strand loopt is je reactievermogen niet meer je dat....
Een mooie wandeling langs het strand terug naar de camping.
En toen.................. kwam er een...........(nee, geen olifant)...............golf
Anneke onder uit en Ton kon nog net de camera en telefoon droog houden. En wie dit laatste geschreven heeft laat zich wensen......de jonge man die al 2 x nat was gegaan . En we waren niet de enige dombo's, onze buurvrouw kwam net ook met een nat pak binnen!

Wat prachtige foto's en leuke verhalen.
Groetjes Margret en Charles.