Lake Argyle

We hebben jullie even laten wachten, maar hier dan weer een update.
Het is een heel verhaal geworden, veel lees plezier.

16 oktober 2012
We staan weer vroeg op, want vandaag gaan we de 4wd campervan ophalen.

We doen boodschappen bij een giga-supermarkt, Woolworth's.
Worden aangesproken door een vrouw, en zei zegt, "die taal heb ik een lange tijd niet gehoord", ze heeft jaren terug in Hendrik Ido Ambacht bij Rotterdam gewoond, en kon dit in onvervalst Nederlands uitspreken, verder wilde ze echter niet gaan.

We komen er aan het einde van de dag achter dat de koeling van de ijskast  echt  niet werkt.
Gelukkig zitten we niet ver van Darwin, in het kleine maar mooie caravanpark "Hidden Valley", compleet met elektra en een zwembad om af te koelen, hier is dat absoluut een primaire levens behoefte, het is 33 graden maar ook vochtig, de moesson komt eraan.

17 oktober 2012
Eerst maar eens de ijskast omruilen, dat gaat gelukkig vrij snel zodat we om 9.00 aan de eerste dagtocht met de camper kunnen beginnen. Wel ff wennen zo'n grote bak, maar het is heel rustig op de weg dus dat gaat prima.
De eerste stop is Fogg Dam hier kon je goed de overgang van regenwoud naar wetlanden zien. We maken een wandeling op een wandelpad op palen, over een maand staat hieronder allemaal water. Aan het eind is een uitkijkpunt en ineens horen we een gespartel onder ons. Een kleine vis.

Onderweg zijn we nog enkele keren gestopt, een groepje kangaroos gezien.
De South Alligator river, met een getij van 3 meter, en dit zakt heel snel.
Je mag op deze rivier vissen, maar je moet je aan allerlei regels houden.

Laatste stop was bij een bird observatory en een van de mooiste dingen die we hebben gezien, allerlei vogels, eenden, ganzen vreemde soorten ibissen in verschillende kleuren en zelfs een wallaby een veld vol waterplanten en grote roze bloemen.
Mamukala wetlanden, hier moet je ABSOLUUT gaan kijken !!
We zitten nu in Kakadu Lodge Caravan park, dit is weer zo'n super mooie camping met een beschaduwd zwembad omringt door palmbomen.

18 oktober 2012
Vandaag naar Ubirr, eerst even tanken en vers brood gehaald.
We gaan naar Ubirr omdat dit bekend staat om de rotstekeningen van de aboriginals.
Het is enorm indrukwekkend, je hebt het idee of je een kerk inloopt als je die enorme overhangende rotsen met fijne schilderingen voorbij loopt. En het hoogtepunt van de tocht is wel het schitterende uitzicht over de wetlanden en nabijgelegen rotsen, hier worden we allebei stil van.
Onze 2e stop is te Nourlangie, ook voor de rotstekeningen en in het bijzonder voor "The lightning man" waarvan door sommige mensen gedacht wordt dat het een buitenaards wezen voorstelde. Maar in de verklaring hier heeft de lightning man een vrouw, die zorgt dat de sprinkhanen, voordat de eerste regenbuien losbarsten, zich verzamelen en wegtrekken. Haar man zorgt voor het eerste onweer. Tja die mannen geven vaak een hoop gedonder.
De 3e stop is de Anbangbang billabong, een meer waar nu nog niet zoveel water instaat, maar al wel heel veel vogels te zien zijn.
We gaan verder naar Yellow Waters waar we veel lovende verhalen over  hebben, om te zien of het echt zo mooi is. Ja dus, morgenochtend gaan we vroeg een boottocht maken.
Dat regelen we op de Gagudju Lodge van Cooinda.
Maar eerst en lekkere duik in een van de vele zwembaden van deze camping om af te koelen.
Het water is warm, zelfs Ton vind dat! Dan gaan we een hapje koken op het uitklapbare gasstel van de camper.....dachten we. Uiteindelijk belanden we met ons halfgare hapje in de outdoor keuken vande camping, omdat onze gasslang verstopt bleek te zijn. Met dank aan Apollo, niet de god, maar die sufferd die kampers verhuurt.

19 oktober 2012
Om 06:46 op de boot voor eentocht over de Yellow Waters, een water gebied van 20.000 vierkante kilometer groot.
We werden er heen gebracht met een bus, en ik schoot bijna inde lach toen ik een ouder echtpaar gehuld in safaripakken, compleet met tropen hoed bij de bushalte tegelijk  hun verrekijker zie pakken...Livingstone, I presume?
Yellow waters, een rivier die zich uit strekt over 350 km.
Met 5 soorten Crocs, 56 vissoorten, 275 vogelsoorten en ontelbare plantensoorten.
Mooi en zeker met de ochtend nevel boven het water, de natuur wordt wakker.
Sommige maken de zon opkomst al niet meer mee, een Croc vangt een Barramundi van een meter, en de King fisher (IJsvogel) vangt de kleine visjes.
Een Sea Eagle (Zeearend) vangt ook een Barra, vlak voor onze ogen, het gaat te snel voor een foto.
De IJsvogel zie je veel, ook de Crane (Soort Ooievaar) en de Pelikaan.
WhistleDuck is een speciale eendensoort; hij houd niet van water, en kwaakt ook niet maar fluit!!
De Paris Hilton bird, een moderne naam voor een vogel die heel lang stilstaat, in de zon en aan de waterkant, net als of hij staat te zonnen en in de spiegel (water) kijkt of hij er goed uitziet, is dit herkenbaar????
Ook vertelde onze gids iets over het leven van de aboriginals. Zij houden er ingewikkelde sociale regels op na, sommige mensen uit dezelfde clan mogen niet naast elkaar zitten of met elkaar spreken, ook huwelijken zijn aan vele regels gebonden. Het is zo gecompliceerd dat wij witte mensen dit niet kunnen doorgronden, de aboriginal cultuur heeft vele lagen en tradities die eeuwenlang mondeling overgedragen zijn.
Zo kende onze gids een aboriginal meisje van 6 jaar die aan de vorm van de lucht bellen in het water 5 verschillende schildpadden kon onderscheiden en een krokodil . Ze stapt dan ook zonder angst het water in.

Na deze geweldige boottocht waar iedereen stil van werd, konden we gaan ontbijten op de camping, een continental breakfast, inmiddels hadden we wel trek. Na een laatste blik op het zwembad, gaan we weer verder richting Katharine.
We maken nog een tussenstop bij de Edith falls, volgens An kun je hier zwemmen, maar Ton vertrouwd het niet, na er die ochtend wel 10 crocks te hebben gezien. We vragen het aan een "local" ja je kunt hier best zwemmen en ondertussen laat hij ons de Aussie wave zien, van boven naar beneden, jaag je gelijk de vliegen mee weg. We vinden het erg grappig, wat zijn die Aussies toch easy going, makkelijk.
Nu gaan we verder richting Katherine, maar in de stad aangekomen (we moesten nog op zoek naar een Apollo om de kapotte gasslang te vervangen) krijgen we het ineens op de heupen van de mensenmassa wel 10 mensen, en we besluiten eerst een camping op te zoeken. Deze vinden we bij Nitmiluk, vlakbij de Katharine gorge.
Daar aangekomen gaan we eerst naar de ........ pool, weer zo'n mooie met een waterval en bubbelbad. Na het nuttigen van een zelfgemaakte, halfbevroren salade (deze ijskast doet het wel goed!)..is het al donker geworden en proberen we te gaan pitten. Dat valt niet mee met de hitte en om 1 uur gaan we naar buiten voor wat verkoeling. En wat je dan ziet!! Miljoenen sterren waarvan een deel voor ons herkenbaar is (orion).

20-10-2012
We staan vroeg op, om kwart voor 6, de zon komt net op, om te gaan wandelen naar de Katharine kloof, dat is een behoorlijke klim op een hoogvlakte en daar is het al snel te heet voor. Ook hier is het weer zo prachtig, je ziet de zon omhoog schuiven langs de rood geel gekleurde rotsen, de kaketoes schreeuwen, ver boven je zweven 2 roofvogels in een thermiek, ver onder je het water van de Katharine River.
Plakkerig voldaan en onder de vliegen komen we weer terug op de camping, douchen, eten en weer op weg. Onderweg komen we een art galerie (Top Didj Cultural Experience & Art Gallery, Jaensch Road, Katherine NT 0850, Australië, topdidj.com) tegen en neuzen wat rond. We worden verwelkomt door Jack en Jill 2 jonge wallabies, die nadat hun moeder opgegeten was door een python, opgenomen waren door de eigenaar van de galerie en, verklaarde deze zich gedroegen als verwende tieners, overdag waren ze meestal weg, 'avonds komen ze langs om wat te eten.
Katherine zelf bleek maar te bestaan uit 2 straten. Hier zien we wel aboriginals, maar niet bepaald vrolijk kijkende en zien er ook wat verwaaloosd uit. Tot onze verbazing lopen ze op blote voeten!
Op dat moment is er ook markt, en ook deze is klein en zeer uiteenlopend, lokale groente, edelstenen, zelfgemaakte rimram, Vietnamese loempia stal (die zie je echt overal) en Merlijn de waarzegger.
Onder weg komen we een bord tegen met aanduiding van een wandeling, hier zou je onderweg ook rotstekeningen kunnen zien, ja en daar lopen die twee weer in de bloedhitte, rotstekeningen niet gevonden wel prachtig uitzicht en meters hoge palmen.
We gaan nu naar Timber Creek. Daar heb je twee campings naast elkaar helaas, kozen we de verkeerde want deze camping is tevens een kolonie voor flying foxen (heeele grote vleermuizen) en als je er daar een paar honderd van hebt is de stank s'nachts onhoudbaar. Hiernaast bevindt zich ook de local pub met een actie radius van 300 km, waar mensen aan de zelfkant van de australische maatschappij zich te goed doen aan vuurwater. Niet veel geslapen dus.

21-10-2012
Hoera het is licht! We gaan asap vertrekken!
Eerst nog even tanken voor de belachelijke prijs van AUD 2.03 de liter.
Dan vervolgen we onze eindeloze weg langs droge grassen, korte bomen, met af en toe een geweldige baobab, waar ene Colleen misschien wel 100 jaar geleden haar naam in heeft gekrast. Een troep zwarte papegaaien trekt langs en links en rechts schuiven roodkleurige plateaus voorbij.
Om de 50 km is er een stopplaats, daar is An erg blij mee, niet gewend aan die lange afstanden rijden. Je rijd hier uren zonder iemand tegen te komen, als je al een tegenligger tegenkomt, steek je je hand op, daar hoef je in Nederland niet aan te beginnen!
Bij Quart Pot Creek een poes gesignaleerd , een zandkleurige, wat doet dat beest in hemelsnaam in het midden van de outback, er moet hier ergens een boerderij zijn w.s.
Aan gekomen bij Lake Argyle, komen we het mooiste zwembad ooit tegen, als we dan toch in downunder blijven, dan is het hier............