Mount Gambier

21-11-2012
We gaan vandaag naar de Naracoorte Caves, in het bezoekers centrum horen we dat er meerdere grotten zijn en wij kiezen voor de Wet Cave en de Victoria Fossil Cave.
De Wet Cave mogen we zonder gids in.
Hier zien we een spaarzaam maar mooi verlicht grotten stelsel, in een kalksteen (limestone) laag van enkele tientallen meters dik.
Met stalagmieten en stalagmieten van kristal, deze "groeien" 5 mm in ongeveer 40 jaar, en sommige zijn meters lang.
Na een bezoek aan de tentoonstelling, maken we ons op voor het hoogte punt hier, de Victoria Fossil Cave's.
Deze Cave's zijn pas in 1965 bij toeval ontdekt door een tuinman. Hij is in de jaren na de ontdekking de gangen gaan verkennen, en met hulp van anderen zijn de gangen toegankelijk gemaakt voor bezoekers.
Toen in 1996 een groep van engineers op bezoek was, raakte een van de bezoekers zo gefassineerd van deze grotten, dat zij besloot om haar vrije tijd tegaan besteden aan het door zoeken van deze grotten. Dit besluit van haar werd enkele jaren later haar nieuwe beroep en tot op de dag van vandaag werkt zij in en om de grotten, nu zo'n 40 jaar. (Zij is inmiddels gepensioneerd)
Haar werk is meer geworden dan dat zij ooit had kunnen dromen, na het ontdekken van een nieuwe open ruimte, kwam de grootste ontdekking ooit op het gebied van fossielen.
In de Fossil Cave vond zij gemineraliseerde beenderen van; 9 soorten inmiddels uitgestorven blad etende Kangaroo's, Koala's die 3x groter waren dan nu, 2 soorten buidel dragende leeuwachtigen en nog veel meer.......
De jongste datering is van 40 000 jaar en de oudste van 500 000 jaar geleden.
En dat allemaal in één grot, wat nergens terwereld voorkomt.
Dat er zoveel restanten in een grot voorkomen, komt door een bijzonder een typerend iets voor deze grotten. Deze grotten hebben namelijk open gaten in het dak. En deze gaten vormen valkuilen aan het oppervlak, waardoor vooral springende dieren, zoals de Kangaroo's, en Wallabie's, het slachtoffer werden. De valkuilen zijn op sommige plaatsen tientallen meters diep, en een dier dat hier in was gevallen komt er nooit meer uit.
In de loop der jaren zijn de gaten weer opgevuld met van alles, waardoor de restanten van de buitenlucht werden afgesloten en zo konden veranderen in gemineraliseerde beenderen. Doordat alle restanten zo goed bewaard zijn gebleven, en over zo'n lange periode, kan men een goed beeld vormen van hoe het hier vroeger is geweest.
We zijn hier 150km van de kust, maar 500 000 jaar geleden was hier de kust.
Het diepste punt in de grot ligt op een diepte van 50 meter.
En hier zien we de restanten van dieren van 500 000 jaar geleden.
Onze interesse in vlees was dermate gestegen dat wij ons naar het etablissement van de heer Donald begaven, met als excuus .....gratis internet.

22-11-12.
Goeie mensen wat was het koud vannacht! De temperatuur is van 34 naar 19 graden gedaald! En raad eens wat .... we gaan weer een grot in. Onderweg zien we nog eenvos de weg over schieten, deze zijn hier niet populair omdat ze inheemse soorten zoals de malleefowl verorberen. De grotten hier zijn niet zoveel kouder en vandaag bezoeken we een droge grot, de Cave Garden in de plaats Mount Gambier. Hier vandaan lopen we door de stad naar de Engelbrecht Cave's, en daar krijgen we een persoonlijke rondleiding. Deze grotten liggen ongeveer 20 meter onder de woonhuizen en straten, en ze strekken zich uit over honderden meters. Sommige tunnel delen zijn droog, maar andere staan vol met water. In het deel dat wij bezoeken staat ook water, maar in eerste instantie zien we dat niet, tot dat de gids het verteld. Het water is zo helder dat je makkelijk 50 meter kan kijken.
De grotten worden regel matig bezocht door duikers, je moet dan wel veel ervaring hebben om hier te mogen duiken. En eigenlijk ook wel een beetje gestoord. Stel je voor dat je in een nauw gat kruipt onder water, je weet niet meer wat onder of boven is als je de grond raakt, dwarrelt het zand op en zie je geen hand voor ogen meer, van alles moet je een reserve meenemen, 2 zoorstofflessen 2 toortsen en een haspel met een lange lijn om straks de weg weer terug te kunnen vinden!
Het water in de grotten stroomt wel, maar dan heel langzaam, het moet eerst door het zandsteen heen om bij de kust te kunnen komen, hier 130 km vandaan.
Het doet er dan ook ongeveer 500 jaar over om in zee uit te komen.
We wandelen terug naar het visitor Centre, waar we een leuke tentoonstelling over Mt Gambier zien, door de eeuwen heen. Een onderdeel is een hologram van Christina Smith, die rond 1800 een boek over de aboriginals heeft geschreven. Een van de weinige blanken die werkelijk interesse toonde.
Verder naar de blue Lake, wat gelukkig deze tijd van het jaar schitterend blauw is, een prachtig gezicht in de diepte met eromheen de groene bossen op de kraterwanden.
Als laatste bezoeken we de Umpherston sinkhole, waar meneer Umpherston zo rond 1850 een prachtige tuin met vijver en een bootje had aangelegd. Het grondwater is nu gedaald en de vijver verdwenen, maar het inmiddels gerestaureerde park is nog steeds erg mooi. Dan is het weer tijd voor de dagelijkse dingetjes, boodschappen, een slaapplek zoeken, koken, eten, en een verhaaltje typen voor de blog.