Timaru

Maandag, 16-2-2015

Oei wat was het weer koud vannacht! Shirtjes aan winterjassen over het dekbed heen, maar het is met name het vocht wat de kou veroorzaakt. Want als ik 's ochtends naar de douche loop is het best lekker! Dus sta ik een half uur erna met een broodje pindakaas naast de snelweg de eerste zonnestraaltjes op te vangen. De snelweg stelt hier niet zo veel voor, af en toe komt er een auto voorbij of een fietser en dan je zwaai even. We rijden terug naar naar lake Pukaki vergapen ons weer aan het ongelofelijke blauwe water en het uitzicht op Mt Cook.  Het volgende meer waar we langskomen blijkt ook van een puur cyaanblauwe kleur te zijn, het Tekapo meer, behalve het uitzicht was het verder een grote toeristiese humbug compleet met scenic flight en biplanes, we worden er een beetje moe van al die heisa. Een prachtig natuurverschijnsel word niet mooier als je er doorheen vliegt, raft, jet, of je anderszins met enorme snelheid verplaatst, de auto is al snel genoeg. Op naar Fairlie via Burkes Pass een leukplaatsje waar  de omzet in de plaatselijke bakkerij aanzienlijk verhoogd word door het spel van de oude accordeonist die er op de stoep naast aan het spelen is. Wij genieten van de muziek en het broodje op een terrasje in de zon, wat is het leven toch goed! Nieuw Zeeland is toch een vreemd land, we zien een. Standbeeld van ene mackenzie die een aantal keren is opgepakt vanwege het stelen van een schaap, en die een aantal keren gevlucht is en uiteindelijk gratie heeft verkregen, waarna er een hele streek naar hem vernoemd is en er dit standbeeld voor hem is opgericht. Het kan verkeren , zie Brederoo! We komen voorbij allerlei kleine plaatsjes die maar uit een of twee huizen lijken te bestaan bij Cave, wat? Cave en ook daar zijn we al voorbij. Oh hier moesten we de snelweg af, en weer terug naar...Cave. Over een mooie zigzag weg gaan we langs de rivier de Pareora die we heel ver in de diepte zien liggen, naar Timaru. Dit blijkt een redelijk grote stad te zijn, maar het is maandag en er is dus niets te beleven. Op maandag blijft de gehele Nieuw-Zeelandse bevolking namelijk de hele dag thuis, of ze gaan naar de kapper, de enige winkel die wel open is. Maar na een lange wandeling door de verlaten stad vangen onze neuzen een heerlijk luchtje op. Eten! En niet het eerste de beste. We zijn bij het beste Thaise restaurant van nieuw zeeland beland, althans dat zegt de eigenaar, maar na het proeven van de heerlijke springrolls die hij als voorgerecht serveert, zijn we het roerend met hem eens. Via het park lopen we terug naar de camping en daar word een sport beoefend die we nooit eerder hebben gezien, bikepolo. Je moet met een polohamer een balletje in het doel zien te slaan,al rijdend op de fiets. Een van de spelers legt uit; er zijn 3 regels, 
1 je moet de bal met de voorkant van de hamer slaan, 
Regel 2 je mag niet met je voeten op de groen komen
regel 3 don't be a dick, oftewel niet gemeen spelen
Terug op de camping gaan we ons verhaaltje maar schrijven in de huiskamer, althans, dat was het plan, maar we komen 2 mensen tegen uit Nederland waar we de hele avond heel gezellig mee hebben zitten kletsen.