MacDonnalds

Zo even een snelle update, zitten nu bij de McDonnalds in Port Hedland, gratis internet, moet ergens vandaan komen de reis.
We gaan straks richting Karajini, een stuk het binnenland in.

27-10-2012
We vertrekken om 07:30, met als doel de stranden van Cape Leveque, net boven Broome.
Over zand wegen zoeken we onze weg, en komen bij Willie Creek Pearls Farm terecht.
Dit hadden we niet verwacht een Juwelier die Pearls verkoopt midden in de middel of nowhere.
Pearls hier niet te verwarren met parels, want deze Pearls zijn gemaakt van de schelp, parelmoer dus.

We rijden verder op zoeken naar het strand maar we verdwalen een beetje, en vinden geen toegang naar het strand, dank zij de iPad komen we weer op de Dust Road.
Onderweg stoppen we een paar keer want die enorme vlakte zit vol met leven, hagedissen en kraanvogels bijvoorbeeld, waar we achteraan rennen met de camera, maar deze enorme vogels maken stappen van 2 meter, het is onbegonnen werk.
We besluiten om richting het zuiden te gaan, en bij Roebuck Roadhouse te tanken, zij zijn de goedkoopste in de omgeving, AU$ 1,719 per liter diesel, en zij hebben Mrs. Mac Pie's, waardoor we al met al toch nog duurder uit zijn ;-)
Bij de Roadhouse horen we van een aantal bosbranden in de richting die wij op gaan.
We spreken een stel Aussies die door de vlammen heen zijn gereden, en de roet en brand sporen zijn op hun aanhanger te zien. Het personeel van het Roadhouse is info aan het verzamelen over hoe en waar.
De eerste brand is vrij dicht bij en klein, daar zullen wij geen last van hebben op weg naar Port Smith caravan park in False Cape Bussot.
De tweede brand is veel groter maar ook nog ver weg.
Over ver weg gesproken, dat Aussie stel,
Woont in Derby.....
En was een trailer gaan kopen......
Klein stukje rijden, zijden ze .......
Eventjes naar Perth..........g
2000 km enkele reis!!!!!!!!
Na een korte reis, plankgas 120 kan ie best hebben en Ton zit te dutten, zijn we bij het wonderschone Port Smith. Dit is een waar paradijs! We zitten net na het seizoen, het is heerlijk rustig. De enige gasten die we tegen komen zijn een origineel Hollandse mevrouw de eerst 2 jaar van haar leven heeft ze in Holland gewoond met een lizzard (zo'n grote met kraag) onder de caravan.
Later zien we ook de eigenaars van de camping, een ouder echtpaar die de boel hier op orde houden en ook nog regelmatig wallaby's en kangaroes opvangen.
Maar eerst gaan we de omgeving eens bekijken...ongelooflijk ! Rode grond, witte stranden, mangrovebomen, honderden kleine krabbetjes, blauwe met roze pootjes, felrode, zware met witte scharen, klapklap, slijkspringer, rode kwallen, slakken uit een punthoorntje, de vreemdste dingen zien we hier!
Weer terug op de camping mag An knuffelen met een jonge wallaby, daarnaast lopen er ook nog 2 jonge rode kangaroes rond, de mannetjes worden 2.30 meter! En ook te gast is een jonge rotskangaroe met nier problemen. Dit is nogal een wilde en haalt tijdens het spelen zijn verzorger open.
Het is nu kwart voor 8 en al pikdonker, een van de campinggasten is de verpakking aan het barbecuen i.p.v. de inhoud, of zijn het de naderende bosbranden? Wordt vervolgd, hopen we.

28-10-2012.
Ja hoor we zijn er nog ! We zijn de afgelopen uren meer geteisterd door miljarden millimeter grote mugjes dan bosbranden. Zo klein en dan al zo steken!
Onze huid heeft nu een rood bobbelig uiterlijk aangenomen, leuk hè Lea weer een enge beestjes verhaal.
Ton heeft vanmorgen de lizzard nog gezien en ook de kangaroes zien we in de ochtendschemering weghoppen.
We rijden nu richting Port Hedland, gisteren vertelde de camping eigenaar dat de brand al weken aan de gang is, ze kunnen het niet blussen, vorig jaar was de camping afgebrand, nu kun je er niets meer van zien. Onderweg komen we in dikke rookwolken terecht en zien het branden op enkele  meters van ons vandaan!
We proberen een afslag naar het strand te vinden, maar die zijn er niet veel, de eerst afslag is eighty mile Beach / wallal downs. Hier wandelen we even langs het strand en kijken naar de verleidelijk prachtig blauwe oceaan. Zwemmen is echter geen optie, we zien veel vervaarlijk uitziende (rode!) kwallen drijven. Dus we banjeren heerlijk over het strand, zien een nog levende schelp in actie, slijmvoetje eruit, stukje ingraven, een echte (Shell) schelp en een meeuw met een felgeel gezicht. Een Alice in wonderland gevoel!
We vervolgen onze weg over The Great northern highway en nemen de afslag cape Keraudren. Hier zoeken we een plaatsje voor de nacht samen met 10 miljard vliegen.
We zitten hier op een duintop waar net nog een kangaroe over heen kwam, zwermen zebravinken strijken neer langs het pad. An maakt nog een wandeling naar de Mosquito Creek wat geen goed plan blijkt...waarom heet iets Mosquito Creek? Omdat het vergeven van de muggen is, natuurlijk!