Carnarvon

Zo weer eens online, en weer nieuw lees voer

29-10-20
Het heeft vannacht keihard gewaaid. Heerlijk, zo is het lekker afgekoeld en de vliegen even weg. Zo kamperen en met een uitzicht op zee als je wakker word, geeft een vrij gevoel. Vandaag gaan we richting Port Hedland voor de bevoorrading. Port Hedland is een industrie stad, Billiton heeft daar ijzermijnen in exploitatie. Kaal gedoe met veel auto's, maar Ton vind ook dit erg interessant. Bij Mc Donalds stoppen we omdat ze daar free wifi hebben, en onder het genot van een macchiato gooien we de laatste nieuwsbrief de lucht in. Het word een lange rit vandaag, onderweg moeten we ons tempo aanpassen aan de road trains, die hier veel rijden. Op een gegeven moment komt een auto aan de verkeerde kant van de weg (rechts dus) ons tegemoet rijden. Dit blijkt een begeleider van oversize transport te zijn, Jan daar hebben we nog een paar mooie foto's van. Overigens best even schrikken als je met 110 aan komt stuiven. Het landschap veranderd weer van heuvelachtig, groen, daarna een platte vlakte, rotsen en daarna enorm grote ronde keien.
We gaan nu meer het binnenland in nog steeds langs de Great Northern Highway richting Newman.
Uiteindelijk komen we om half zes in camping Dales Gorge in het Karajini NP aan. Weer een basic camping, voorzieningen; een gat in de grond met een hokje erom heen. Maar...als je ziet hoe mooi het hier is! Onvoorstelbaar! Dit is moeilijk met een foto over te brengen omdat dit fantastische landschap helemaal om je heen is.

30-10-2012
Het is hier gemiddeld 37 graden, hoorde we net van een mede wandelaar, een Aussie.
We komen net terug van een wandeling naar de Fortescue watervallen en een duik in de Fern pool . Geen wonder dus dat hijgen als paarden! Het Karijini NP is ontzettend mooi, bergen, ravijnen kloven en watervallen wisselen elkaar af, en in het natte seizoen is alles een bruisende massa. Wij vinden de watervallen die we nu zien al spectaculair. Daar ontmoeten we ook weer de vrouw met de rode hoed. Een aantal mensen doen natuurlijk dezelfde route langs de toeristische highlights en zo kom je elkaar nog wel eens tegen. We vertellen haar dat we zo'n mooie foto van haar gemaakt hebben, en laten deze zien. "he eindelijk een foto waar ik zelf ook opsta", mijn zus uit engeland vraagt me er om maar ik stuur alleen foto's van bomen en dieren. Ze geeft haar emailadres, zodat we de foto kunnen opsturen. Ze blijkt al 3 maanden in de Kimberley rond te zwerven. We gaan ook nog naar de Kalamina Falls, wat een beetje tegenvalt als je net de Fortescue Falls hebt gezien een daarna zien we nog de Joffre Falls, hier heb je vanaf een balcon een heel mooi uitzicht op de waterval, het ravijn en het heldere stromende water.
Verder weer via een zeer hobbebeligege weg naar Tom Price. Ook al ben je al uit het park, het is nog steeds bloedstollend mooi.
Maar eerst zien we nog een uitkijkpunt vermeld. Hier aan gekomen blijkt dit ook een gedenkplaats te zijn. Ieder die dat wil kan een steen neer leggen voor een geliefde overledene, mijn nicht krijgt hier ook een plaatsje. Met een overweldigend uitzicht op deze heuvels. We worden er stil van.
Bij Tom Price staat als goede camping aangemerkt, "The tourist vacation park", compleet met alle voorzieningen, hoera we hebben weer een pool! Daar zien we ook nog een meisje zich vermaken met een kikkertje, kikker sprong in het zwembad, werd eruit gevist door meisje, meisje liet zien dat ze ook alleen met de beentjes kon zwemmen , net als kikker, kikker mocht op hoofd van meisje zitten, als "the king of the world", nee hij is niet in een prins veranderd en zo kwam er toch nog een goed eide aan het verhaal.
Dit meisje was hier overigens niet op vakantie maar woonde hier omdat "dad" zijn baan kwijt was geraakt en zijn huis moest verkopen. Het zal incidenteel zijn, last van de crisis lijkt men hier niet te hebben.
Na het zwemmen moet de was ook eens hoognodig gedaan, we flansen een soort van maaltijd in elkaar en om half 7 is het weer donker. Morgenochtend om half 6 zal het weer licht zijn en nog lekker koel.

31-10-2012
En vanwege de koelte hebben we de wekker niet gehoord en zijn we pas om 7 uur op. Het is licht en de meeste andere mensen zijn ook al wakker. We gaan nog even naar Tom Price om wat inkopen te doen, o.a nieuwe kampeerstoeltjes waar we bijna door heen gezakt waren. Bij het winkelcentrum zien we dat de papegaaien hier als de duiven bij ons zijn, ze hangen wat rond bij mensen in de hoop dat ze wat te eten krijgen.
De weg naar Nanutarra is in het begin mooi (uitloop Karijini park), maar word snel wat eentoniger, tijd voor een potje met vet........, nog 300 kilometer......, nog maar even recht door....., nou de volgende afslag die nemen we gewoon.........
Onderweg vind je ook wel basic overenachtingsmogelijkheden, een parkeerhaven met toilet. Het toilet is dan wel rolstoeltoegankelijk en voorzien van ultra modern composteringstechnieken. Nee helaas geen waterkraantje.
Bij Nanutarra vinden we een Roadhouse, met campsite, maar op de kaart van de App WikiCamps, zien we dat er op nog geen 75km, een Farm is met campsite, daar gaan we naar toe.
Rijdend in de middle of nowhere, zien we plotseling zebra-paden op de rijbaan, ze staan een kilometer uit elkaar en wij vragen ons af wie hier gaat oversteken.
En dan zien we een bord waar door alles duidelijk word, de RFDS (Royal Flying Docters Services), gebruiken de hoofdweg tevens als landingsbaan.
Bij de afslag naar Emu-Creek Station wacht ons nog een verrassing, het is een oprijlaantje, van maar 22 km.
Ze hebben 310.000 acres grond en een paar koeien, not much. Als we vragen hoeveel zegt ze, ongeveer 1500!
De dichtstbijzijnde steden zijn honderden kilometers hier vandaan, ze hebben dus zelf alles om hun bedrijf gaande te kunnen houden, een generator, we zien ook een shovel, een bulldozer een trekkertje enz.
Emu-Creek Station ligt helemaal afgelegen, er zijn hier dus zoals we al verwachtten geen andere gasten, we zitten in het naseizoen en kiezen het mooiste plekje langs de rivier.
Gisteren was deze rivier nog een droge kreek, maar is nu vol water met een koele onderstroom......zwemmen dus! Langs de palmen en eucalyptus bomen met boven je vliegende kaketoes en verderop een zwemmende pelikaan en witte reiger. We zijn in het paradijs beland! Terwijl An nog aan het zwemmen is speelt Ton met de hond (of omgekeerd). De hond doet namelijk verwoede pogingen Ton's conditie wat op te vijzelen door de stok net iets verder weg te leggen en dan smekend naar Ton te kijken, toe nog en keertje?
We koken wat op het buitengastoestel, en An gaat voor het eerst lezen met de e-reader.
Het is hier onvoorstelbaar rustig en ook vol van leven, we horen, kaketoes, krekels, kikkers, koeien, kippen, hanen, honden en een arendbuizerd?

1-11-2012
De volgende ochtend regent het, tot onze verbazing, dit hebben we niet eerder meegemaakt. Maar het is goed voor het land, we zien de bloemen al uit de grond ploppen. Na een korte wandeling langs de Emu Creek , schrapen we de rode blubber van onze schoenen, klappen het huishouden in, en gaan weer rijden.
Richting Exmouth, een kleine 200km.
We slaan een wel erg duur tankstation maar over (au$ 2,08), en gebruiken 20liter van onze reserve voorraad, vanaf nu zijn er meer tank mogelijk heden.
Bijvoorbeeld in Exmouth, een stad die de laatste jaren enorm gegroeid is, met name de dure appartementen met uitzicht over de Gulf.
We doen boodschappen en komen een stel tegen dat we eerder ontmoet hebben.
Zij geven wat tips en we spreken af om wanneer het uitkomt met 2 auto's een tocht van 30km over het strand te maken, dit moet je hier niet alleen doen want het is erg rustig en kom je dan vast te zitten in het zand dan...........
We vinden een camp site vlak bij de Vlaming Lighthouse, en gaan met de auto de omgeving verkennen.
Het eerste de beste duinpan op en we zitten op een strand.......... Mooi!
Niemand te bekennen geen voet afdrukken in het zand, heerlijk die stilte, zwemmen dus, en dat water zo helder......
En dan ziet An een Zeeschildpad, en ze schrikken allebei even hard, die verwacht je niet op een paar meter afstand naast je te zien opduiken! Mogelijk is ze op zoek naar een plek om eieren te leggen. Zij duikt weer snel onder en is niet meer te onderscheiden van de rotsblokken door te golfslag. Geen foto wel vinden we later nog sporen van een zeeschildpad in het zand.
Op zee zien we een fontijn van water om hoog spuiten, wat is dat?
Een Humpbackwale (een bultrug), ze zwemmen hier vlak langs de kust voorbij.
We maken nog een wandeling over het strand en de rotsen, waar allerlei krabben en andere dieren weg schieten wanneer we te dichtbij komen.
Het is bijna 17:00 wanneer we op weggaan naar het uitzichtpunt bij de vuurtoren, hoog op een klif, wat een mooi uitzicht over de baai en de oceaan.
We zien hier ook de Humpbacks weer, ze spelen en slaan met hun borstvinnen op het water.
Om 18:20 gaat de zon onder.............

2-11-12
Langs de kust trekken we vandaag, we leggen maar 73 km af en doen er de hele dag over.
Bij elke afslag kijken we wat er te zien is. We zien schildpadden zwemmen bij Jurabi Point, en pelikanen bij Mangrove Bay.
An huurt een snorkel bij het "visitorcentrum"  je kan hier bij "Lakeside" heel dichtbij de kust over het koraal zwemmen. Het is even zoeken waar de mooiste plekjes zijn en rekening houden met de stroming, want met je hoofd onder water ben je zo 100 meter afgedreven.
Het water is hier onvoorstelbaar mooi, turquoise en donkerblauw. En onder water is er weer een heel andere wereld, vol kleur en leven, centimeter kleine felblauwe vissen, en grotere met prachtige kleuren en patronen en oeps daar zie ik ook een stingray beneden me!
We leveren de snorkel weer in (maar 10 AUD voor een dag te huur) en gaan verder. Onderweg door de duinen komen we kangaroes, emoes en een soort varaan tegen, hij is ongeveer 1 meter lang en loopt traag de weg over. Vandaag weer een strakblauwe lucht en frisse zeebries, misschien moeten we voor het eerst onder een deken slapen.
We overnachten op Camp Osprey Bay, het is ook hier niet druk.
We melden ons bij de Camp Ground Host, AU$ 14.
De Camp Ground Host is een soort vrijwilligers baan, ze zij een vraagbaak voor reiziger en weten veel van de omgeving, als tegen prestatie sta je dus gratis op het camp.
We komen een Aussie stel tegen zij staan vlak bij ons, hij is electrician en zij kapster.
11 maanden geleden hebben zij alles verkocht, baan opgezegd en de kinderen van school gehaald.
Een stevige 4x4 en een speciale off road caravan gekocht, en vertrokken voor 1 jaar rond reizen in hun eigen land.
Maar het kan veranderen, en dat doet het, na 11 maanden besluiten zij om er nog 3 jaar aan vast te plakken.
Onderweg werken, ze af en toe, en de kinderen krijgen les van hun ouders (dat kan en mag hier in OZ), ook de School Of The Air helpt bij het onderwijs.
Het is weer een mooie avond, met een rode ondergaande zon, en binnen een uur is het donker, en zien we een sterren hemel ongelooflijk, we maken foto's met een tijd opname van 30 seconden.
We krijgen bezoek van een kangaroo, en meeuwen, en die laatste pikken een boterham met beleg van ons bord. Zo hebben we er weer een nieuw huisdier bij.

3-11-2012
's Morgens weer een mooie dag, het begint al met kakatoo's rond de camper, aan strand zien we al weer een Humpback Whale blazen.
We zien de Duitser waar mee we een stuk off road zouden gaan rijden, maar na overleg, ook met de camp beheerder, besluiten we om het niet te doen.
De weg is een en al "soft sand", en wanneer je vast komt te zitten en je hulp nodig hebt is dat best prijzig. AS$200 per vast gelopen wiel, best grappig hoe dat ze de prijs toch aan trekkelijk proberen te houden.
We gaan op pad, eerst nog even naar de Yardie Creek Gorge, een niet al te moeilijke wandeling, en dan naar Exmouth, boodschappen doen.
Even bij de bakker (Brumby's) langs, waren we al eerder geweest maar dat hebben we niet verteld. Om heerlijk vers brood te halen, en een soort kruising tussen een appelflap en puddingbroodje.
Oh, eh ja, en een koffiebrood (net als bij ons een koffiebroodje, let op "broodje") hier is het een  brood van 35cm, met suikerlaag en rozijnen. Zie foto, als ik hem kon bewaren zou ik hem meenemen.
En nu verder naar Coral Bay, 200 km rechtuit, met twee zijstraten.
Coral Bay, 1 straat, 2 grote campings, 1 kleine supermarkt, 3 restaurants en 11 winkeltjes waar je een tour over het Coral Reef kan boeken.
De prijzen zijn, nu, schappelijk, AU$39 pp, voor een uur varen, dus boeken we voor morgen ochtend 9 uur.
En natuurlijk zijn er in dit recreatie oord de Surf Dudes en Babes.
We hebben een mooi plekje bij "Peoples Park", een mooie goed verzorgde camping met veel soort van naaldbomen, deze bomen geven veel schaduw.
Na het eten vallen de oogjes alweer dicht...

4-11-12
Vanmorgen vroeg op voor de tocht met de glasbodemboot over het koraal. Ongelofelijk wat je een paar meter uit de kust al kunt zien. Het koraal is hier niet zo gekleurd als bij het Great barrièr reef, het is een ander soort koraal en zit op een gelijke hoogte.. ook is het belangrijk dat het water dezelfde temperatuur houdt, word het te warm, zoals 2 jaar geleden, dan gaat het koraal dood en verbleekt. Je hebt hier geweivormig koraal wat snel groeit en blauw oplicht aan de punten, "lettuce" wat eruit ziet als enorme kroppen sla, vormen als omgekeerde paddestoelen, hersenen en tussendoor zwemmen, kleine donkerblauwe visjes, tetra's, clownsvissen,
Van de 500 soorten koraal in de wereld komen er hier 250 voor. Laten we er maar zuinig op zijn. Grote schepen komen nu niet meer over het rif maar leggen aan bij de jetty verder op. Als het vissersschepen zijn heb je ook kans dat je Merve aantreft, een vis van 250 kilo. Deze vis was vroeger een mannetje, maar na een tijd word deze soort vis ge-upgraded naar een vrouwtje. Het is wel weer duidelijk wie er hoger op de evolutionaire ladder staan, huhum. We hebben ook nog de butterfly vis en papegaaivissen gezien, die laatste knabbelen van het koraal wat er weer uitkomt als schelpenzand, waardoor het strand zo'n mooie witte kleur krijgt, althans volgens Matt, maar hoeveel van die papegaaivissen zijn er dan en hoeveel moeten ze dan wel niet poepen?
We gaan op weg richting de Blow Holes. Hier hebben we weliswaar 100 km voor omgereden maar ......spectaculair! De wind blaast stevig vanaf de indische oceaan, we zien metershoge golven met schuim voor ons opdoemen. We overwegen nog even een nachtje te blijven, tot we de wc gezien hebben wahhh...laat maar, verder naar Carnarvon waar we alle luxe hebben en eindelijk weer wifi.(Big4, Plantation Caravan Park, Carnarvon)
P.S.Nog enkele nachtjes slapen en dan is Ton jarig, op 10 november wordt hij 55! Misschien is het leuk als hij een felicimail krijgt vanuit holland.