Albani

vervolg 7-11-2012
In Kalbarri vinden we een leuke .........camping waar we als Apollo gebruiker ook een korting krijgen van 10 % krijgen (bij de Big4 campings is dat ook het geval).
's avonds gaan we na lange tijd weer eens uit eten. We vallen aan op onze maaltijd, wokmaaltijd en kipkerrie maar deze blijken wat zouter en vetter dan we gewend zijn. Er zit niets anders op dit weg te spoelen met een pint Australisch bier of door het toilet.

8-11-12
In Kalbarri zit ik 's ochtends nog met een vest en lange broek, en 's-middags loop ik amechtig puffend in een "Gorge " in korte broek. Het is warm maar aan zee heb je een frisse bries. Je hebt het hier helemaal voor het kiezen. Om 9.00 uur keken we reikhalzend uit naar het voeren der pelikanen. De "voermevrouw" was op de seconde precies op tijd.
De pelikanen niet, jammer nu gingen al die heerlijke visies naar de meeuwen. Toen de pelikanen 5 minuten later aan kwamen vliegen was de meeste vis al op.
Foto 's maken gaat wel heel erg hard, we hebben nu ca. 3400 foto's gemaakt, dus Ton gaat op zoek naar een nieuwe memory stick. Met 8 gieg kunnen we voorlopig weer even vooruit.
Wat je absoluut moet gaan zien als je hier in de buurt bent is "Nature's Window" en de "Z- bend" in Kalbarri NP. Prachtig, imponerend, wat een landschap! Petra, we hebben je "must see" gezien, bedankt het was geweldig.
Er zijn ook nog schitterende uitkijkpunten aan de kust, met metershoge azuurblauwe golven beukend tegen de rode rotsen, met af en toe een heel kleine surfer die deze golven trotseert, ongelofelijk knap.
Maar nu zijn we even niet in Australië, we zijn aangekomen in een ander land, waarover morgen meer....

9-11-12
In de micronatie de Hutt River Principallity! Hier zijn we gisteren aangekomen en vandaag kunnen we er een visum voor krijgen. Voor 1 dag weliswaar, want echt groot is het niet, zo'n 255 km2. We worden verwelkomt door Prins Leonard Casley zelf en die heeft een heel interessant verhaal over het ontstaan van deze vrijstaat, een juridisch/politiek steekspel. Met als inzet het verlagen/stoppen van de gegarandeerde minimum prijs voor graan door de Australische regering buiten de goedkeuring van het parlement om. Als je het interessant vind kun je hier meer over lezen op:
www.principality-hutt-river.com.
Verder vind je er een postkantoor, een kerk, een souvenirwinkel, heel veel leuke beelden in de tuin, de onderafdeling van het rode kruis, een eigen land- en zeemacht. 's Ochtends worden we gewekt door stampende rode kangaroes, tsjilpende zwaluwen, en een niet aflatende zwerm vliegen. We vertrekken gevuld met mooie verhalen, vlaggetjes, petjes en geld met de afbeelding van ZKH L. Caisley ;-)
De tocht gaat verder naar Northampton, en Geraldton, tussen door een stop in Oakabella een tearoom annex museum, waar we een rondleiding krijgen van Toni en allerlei oude gebruiksvoorwerpen zien. We vonden het erg leuk en hebben uren met Toni gepraat over het leven in Australië, zo weet Ton nu eindelijk waar voor de veelvuldig rondrijdende witte autootjes met gele-streep voor zijn. En waarvoor er vlaggetjes met lampjes aan een lange antenne opzitten (mijnbouwonderzoek). In de openmijnbouw, de Pit, rijden grote grondverzetmachines, zie de foto's, ze zijn zo ontzettend groot dat de overige gewone auto's gemakkelijk over het hoofd te zien zijn, en dat is in het verleden dan ook regelmatig gebeurd, vandaar nu de antenne met vlag en flitslampje.
En weten we ook dat de Australiërs een behoorlijk salaris verdienen en dat moet ook wel met die exorbitante prijzen. Het salaris van een kassiere is $18/uur, een tankstation medewerker in de outback z'n $1000/week en een mijnbouwmedewerker varieert van $300 tot $500 per dag, hiervoor moet je natuurlijk wel de juiste opleiding hebben.
Maar een chauffeur op zo'n grote kiepwagen verdient $100.000 per jaar.
En Dien en Driek: een kok verdient hier $500,- per dag!!
Je werkt hier dan wel 6 dagen in de week.
Je heb ook hier jongeren die comazuipen, en dan in de auto stappen met alle gevolgen van dien.
Er is een sinaasappel farm opgezet, in de outback, met als doel de lokale aboriginal bevolking zelfstandigheid te geven. Het fruit dat hier groeit is groter dan waar ook, de kwaliteit behoort tot de beste in de wereld. Er werden nieuwe en speciale oogst en verwerkingsmachines ontwikkeld, want de bestaande machines konden de oogst niet goed verwerken. Na drie jaar van opstarten werd de farm overgedragen aan de lokale bevolking, en....6 maanden later was er niets meer terug te vinden van de installaties, de gebouwen waren leeg, kortom alles was weg...... Zwedenburg collega's mochten jullie dit lezen, dit bewijst maar weer eens hoe belangrijk een toeleidings traject voor werk is.
's avonds komen we in de buitenkeuken een Nederlands stel, Chris en Bianca tegen die 10 jaar geleden ook in Australië zijn geweest. Wij reisden toen van Cairns naar Sydney, en zij tegenovergesteld. Een tip van hen wil ik jullie niet onthouden: mocht je in de buurt van Alice Springs komen (misschien morgen als je naar AH bent geweest haha) dan moet je de "Red Bend" wandeling gaan doen, zwemmen door ijskoud water in een nauwe kloof van een kleine meter en 10 meter diep water, met rotsen tot 100 meter hoog, je ziet dus een smal strookje lucht, om daarna in een prachtige poel terecht te komen.
Bij ons staat ie (zeker bij Ton) niet nr. 1 op de lijst, wel Tasmanie of Nw Zealand. (Hint voor Petra)

10-11-2012
Feestdag, dus doen we niet veel.
We gaan eerst shoppen in Geraldton, we parkeren bij de haven en lopen door het centrum. Eerste stop de Aussie Shop, op aanraden van Tony. En inderdaad een aanrader, de prijzen voor souvenirs zijn een stuk lager en een enorme keuze.
Een hoed, t-shirts,boomerang enz.
We hebben Ton's verjaardag passend gevierd in de Mc Donalds met ballonnen en slingers tussen de andere jarige kindjes, daar de felicitaties per mail gelezen, bedankt allen! Er was nog een klein optreden voor Ton van een meisjesgroep en toen op jacht naar kadoos. Wel leuke dingetjes tegen gekomen (een tv van 80" zie foto) maar die pasten niet helemaal in het vliegtuig.
Onderweg stoppen we bij een soort van openlucht museum. Hier kun je zien hoe de pioniers toentertijd leefden. Niet echt een must hoor alle inventaris staat inmiddels in het WA museum.
Vervolgens zijn we naar Dongara gegaan, aan het water gezeten, uit eten gegaan.
Dat gaat hier ook allemaal heel gemoedelijk je pakt een menu, zegt watje wilt hebben, rekent af, neemt een nummer mee en gaat naar de bar ernaast om je drinken te bestellen. Mensen komen gewoon in spijkerbroek of sportkleding no fancypants or whatsoever.
Kortom een relaxte dag, no worries, no hurries.

11-10-12
Van Dongara gaat het richting Perth, met eerst een wandeling door het Mount Lesueur park. Dat is schitterend, wat een landschap, de bloemen, je vind hier op 10 m2 meer dan 80 soorten planten, en in heel het park komen 900 verschillende planten voor, en tientallen planten komen nergens anders voor dan hier. We maken een wandeling over Mount Lesueur voor het uitzicht.
We rijden weer verder, nu richting Cervantes en daar rijden we langs de voor ieder welbekende Pinnacles! Heel vreemd om door zo'n woestijnachtig landschap te lopen met deze vreemde puntige metershoge stenen om je heen. Ze zijn allemaal weer anders, kreeg even de neiging om ze allemaal te gaan fotograferen maar dat vond Ton wel een beetje autistisch.....hmmm....beroepsdeformatie? Je kon een tocht per auto en te voet doen (wij een combi) en er was ook een Interpretive Center, waar we niet veel wijzer van worden, zij weten ook niet hoe de Pinnacles zijn ontstaan, er zijn verschillende theorieën over.
Van hier reizen we naar Lancelin, maar omdat het vandaan zondag is en Anzac dag, ziet alles er een beetje leeg en verlaten uit. Een lange zoektocht levert toch een pizza in een doos op zo hoeven we gelukkig niet buiten in de koude wind te koken. Het is hoodies  weer.

12-11-12
Ooohwee, een stressdag vandaag. We moeten naar de grote stad om de camper om te ruilen. We zoeken eerst een camping bij Apollo in de buurt, huren een cabin, pletteren alle bagage naar binnen, (joh wat is dat veel, heeft dat allemaal in die rugzakken gezeten) leveren de camper in, laten ons met de taxi naar het vliegveld rijden om daar onze personenwagen op te halen. Gelukkig durft Ton het aan in de Toyota Camry Altise, een automaat, terug naar de camping te rijden. Het is echt een cultuurschok om weer in een grote stad als Perth te zijn met 4 baans wegen, klaverbladen, opbrekingen enz.
Terug in het huisje moeten we eerst ff bijkomen met een kopje thee en bekijken welke van de 10 plattegronden die we van Perth verzameld hebben de handigste is. Poe, we gaan maar eens wandelen in de buurt. Zo komen we bij de racecourses van Ascot en wandelen verder langs de mooi slingerende river Swan.

Nog even wat getallen;
vertrokken op 16-10-2012 uit Darwin en komen 12-11-2012 in Perth aan, 28 dagen
We reden 7513 km
We verbruikten 864 liter diesel (gemiddeld 1:8,7 of anders 11,5l per 100km)
De kosten AU$ 1509,23
De gemiddelde prijs per liter AU$ 1,746 per liter
(de goedkoopste was 1,54 en de duurste 2,03 per liter)
We hadden geen lekkebanden of kapotte voorruit, en verder geen schade aan de auto.

13-11-2012
Vandaag verkennen we Perth, we gaan met het openbaar vervoer, met de auto gaat het sneller maar het is best druk in de stad, en het zoeken naar een parkeerplaats kost ook veel tijd. Ton gaat op zoek naar een miniatuur roadtrain en An naar het museum. Als iets wordt aangemerkt als The West Australian Museum verwacht je er nogal wat van maar ik vond het een beetje tegenvallen. Geen probleem er zijn nog genoeg andere dingen te zien. Je vind hier een vreemde mix van oude gebouwen en torenhoge duur uitziende glimmende flats. Zo te zien zijn de Australiërs welvarend, maar je ziet ook veel mensen collecteren voor het Leger des Heils en de daklozenkrant. De binnenstad lijkt op een groot Hoog Catharijne.
Ton heeft inmiddels de nodige kilometers gelopen naar Stanbridge, de supermodelbouwzaak, maar die bleek aan de andere kant van de RailwayParade te liggen. We besluiten met de taxi te gaan, die is niet zo duur en voor een luttele $14 worden wij voor de deur afgezet, vol verwachting stappen we de winkel binnen een keur van mini road trains verwachtend....noppes , nada. Inmiddels zitten we ergens in een buitenwijk en hebben geen idee welke bus er naar de camping gaat. Dus we houden een taxi aan (he grappig, weer een hindoestaan) en zijn voor $20 weer terug op de camping. De taxi's hier zijn goed beveijligd met een camera en op het dashboard staat overal goed leesbaar dat er 14 jaar celstraf staat op geweld tegen taxichauffeurs. Er is nog veel meer te zien in Perth maar we willen vandaag nog verder richting het zuiden dus we pikken de auto op bij de camping en draaien de snelweg op. Blij dat we de stad uit zijn overal word het opgebroken en staan er files, hier zijn we niet de halve wereld voor over gereisd, dat hebben we thuis ook volop.
Het duurt een uur eer je Perth uit bent, er wonen namelijk 1,7 miljoen mensen in Perth.
Naast ons zien we bossen en heuvels en genieten met volle teugen, het is 29 graden en we zijn op weg naar Kojonup.
Tegen sluitingstijd komen we bij het bezoekerscentrum aan, 5 uur, maar gelukkig is er nog iemand.
We vragen naar de mogelijkheid voor overnachting, de meeste Campsites zijn al gesloten hier, maar we hebben geluk.
De dame, Robin, van het centrum beveelt ons een B&B aan, dat van haar en haar man, Ned. (http://jacarandaheights.com.au)
Dat doen we dus, en voor het avondeten raad ze ons aan naar een restaurant bij het tankstation tegaan, we laten ons verrassen.
Maar het is zeker geen tegenvaller, het eten is uitstekend, en het zit vol met locals.
Bij de B&B staan we ook verrast te kijken, we hebben de hele boven verdieping tot onze beschikking, grote badkamer met jacouzi, mooie grote slaapkamer met kingzise bed, TV......